Ik zat op het puntje van mijn stoel. Dit kan toch niet waar zijn? Samen kijken we naar de 1000 meter van de vrouwen op de Olympische spelen, waar Femke Kok een Olympisch record neerzet. De lat ligt hoog. De presentator benoemt dat ook en zegt: het is onmogelijk om hier nog over heen te gaan. Toch is er Jutta Leerdam nog. Zij moet nog en de verwachtingen zijn hoog. Al snel komt de presentator terug op zijn stellig uitgesproken worden en zegt: Het is bijna onmogelijk en wat iedereen misschien hoopte, maar niet durfde te verwachten gebeurde. Binnen enkele minuten werd het Olympisch record verbroken en reed Jutta Leerdam dé race van haar leven. 
De manier waarop de presentator praat neemt je mee in het enthousiasme, de spanning, want eerlijk? Ik vind het leuk om hier en daar wat mee te pikken van die wedstrijden als het me uitkomt, maar ze staan niet in mijn agenda en toch wordt ik er ook in meegenomen. De spanning, de blijdschap daarna… 
Dit voorbeeld heeft ook alles met geloof te maken! Hoe dat zit? Lees snel verder in deze ‘Manna voor jou’. 

In de Bijbel lezen we ook over een wedstrijd, een wedloop. Dat kun je vinden in Hebr. 12:1-17, ik wil je écht aanmoedigen om het hele stuk te lezen. In de HSV staat erboven: Met volharding lopen. Vers 1 geeft direct een inkijkje hoe dat er dan uitziet: ‘Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo’n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt’.

Laat je niet belemmeren!
Ik moet meteen denken aan de kleding van deze schaatsers. Alles is erop gericht om zo min mogelijk belemmering te ervaren zodat het bijdraagt aan de snelheid die ze kunnen bereiken. En vers 1 leert ons dat wij meer ‘snelheid’ kunnen bereiken wanneer we alle last en zonde afleggen. Dit heeft alles te maken met de wil om je te onderwerpen. Ik merk wanneer ik met anderen praat over onderwerpen dat dit mij en de ander vaak een ongemakkelijk gevoel geeft. Want we zijn toch vrij? We kunnen toch zelf wel beslissen wat goed is en ik heb toch mijn eigen verantwoordelijkheid gekregen. Ik bepaal zelf wat goed is en wat niet. Ik moest hier aan denken toen ik de Olympische spelen zat te kijken. Ook deze topsporters onderwerpen zich voortdurend en ik realiseerde me dat wij dat ook dagelijks doen, maar dat daar vertrouwen voor nodig is. Wanneer ik naar de fysio ga en hij geeft me advies dan doe ik daar iets mee. Waarom? Omdat ik vertrouw op zijn kennis en kunde en dat hij het beste mij voorheeft. Dus de mate waarin ik zijn advies wel of niet opvolg heeft alles te maken met vertrouwen.

De vraag is niet of we ons onderwerpen, maar aan wie of wat we dat doen.
In zo’n simpel voorbeeld kunnen we dus niet anders dan erkennen dat we ons allemaal onderwerpen en als je je niet onderwerpt aan de wil van God, dan onderwerp je je automatisch aan de wil van iemand anders: namelijk die van de duivel, de overheden, machten, wereldbeheersers van dit tijdperk, de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten zoals we kunnen lezen in Ef. 6:11, 12.
Dat is waar onze strijd tegen gericht is. Niet tegen de mensen, maar het gaat veel dieper en daar is volharding voor nodig.

Je dient niet God, maar de zonde.
Dáárom roept Hebreeën op om alle zonde en last af te leggen.
Je dient niet God, maar de zonde.
En dat doen we allemaal!
We zijn allemaal gebroken en ook al hebben we ons leven aan Jezus gegeven, ons oude ‘ik’ blijft strijden tegen dat wat Gods wil is.
Gods wil staat ook haaks op wat de wereld ons biedt en laat zien.
In de wereld worden we aangemoedigd om te kiezen voor ons eigen geluk. Is de liefde over in je huwelijk? Kies dan voor een nieuwe liefde. Verleiding, verslaving, overspel, trots, hebzucht. Als jij je er goed bij voelt dan is het oké. Niemand hoeft dat voor jou te bepalen.
Jakobus leert ons in hoofdstuk 4 vers 7 en 8a: ‘Onderwerp u dan aan God. Bied weerstand aan de duivel en hij zal van u wegvluchten. Nader tot God, en Hij zal tot u naderen’ en even verderop in hoofdstuk 5 vers 16: ‘Belijd elkaar de overtredingen en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt’.
Dus ja, we doen zonde! Maar wanneer we die eerlijk blijven erkennen en belijden dienen we die niet langer.

Geloof als Olympisch kampioen.
Is dat makkelijk? Nee!
Het kost je iets.
Het kost je alles!

Zoals die Olympisch kampioen die alles, maar dan ook écht alles opzij zet, doet of juist laat voor dat ene moment, voor dat ene doel: die gouden plak behalen. Ze vechten ervoor, soms letterlijk tot ze er bij neervallen. Hebr 12:4 roept daartoe op: ’tot bloedens toe weerstand te bieden in uw strijd tegen de zonde’. Te strijden tot je erbij neervalt, alles op te geven met ‘het oog op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof. Hij heeft om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht en zit nu aan de rechterhand van de troon van God'(vers 2).
En Hijzelf is het die zegt: ‘Wie vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mij niet waard’ (Matth. 10:37).

Ik hoorde eens van een profvoetballer die niet aanwezig was bij de geboorte van zijn kind, omdat hij een belangrijke wedstrijd had.
Als ik eerlijk ben, ben ik blij dat mijn man geen topsporter is (wel een topman ;-). Ik weet niet of ik dat zou kunnen verdragen.

De prijs behaal je niet alleen!
Tegelijk benijd ik zo’n topsporter wel een beetje, want wat een toewijding.
De focus op het doel maakt het bereid alles te geven, maar ze doen het niet alleen!
Om alles te laten kloppen in dat ene moment hebben ze allereerste een thuisfront wat hen steunt en de ruimte geeft om dit te kunnen doen en daarnaast hebben ze hun coaches, trainers, fysiotherapeuten, mensen voor hun materiaal, mensen die ervoor zorgen dat de baan heel en goed is, dat de weg letterlijk gebaand is en vergeet de supporters niet. Die aanmoediging die door een heel stadion gonst wanneer de sporter op z’n laatste benen loopt. De opwinding wanneer alles erop lijkt dat die ene gaat winnen. De euforie die zelfs op TV tastbaar is wanneer het lukt.

God verlangt naar leven in een stadion!
Laat dat nou precies zijn zoals God de Vader voor ogen heeft met Zijn bruid, Zijn gemeente. Zoals alles in het stadion functioneert en op elkaar afgestemd is om alles eruit te halen wat er in zit, zo is Zijn lichaam bedoelt hier op aarde.
Ieder zijn of haar eigen plek.
Wanneer we niet allemaal de plek innemen kan het fataal zijn, zoals één oneffenheid in het ijs of ijs wat brokkelt omdat het te zacht is uitloopt op een drama voor o.a. Xandra Velzeboer en Suzanne Schulting bij de 1500 m schorttrack.
De mensen die verantwoordelijk zijn voor het ijs en degene die beslissen wanneer er weer gestart kan worden zijn minstens zo belangrijk dan de sporter zelf.
Je kunt in je eentje de winst niet pakken.

Jezus is je gouden plak!
Functioneren als lichaam van Christus gaat niet om het volgen van regels, vaste structuren, maar het start bij de relatie met Hem.
In Hem is alles volbracht en hebben we alles wat nodig is.
Hij is niet alleen ons Thuis(front), Degene Die ruimte maakt om te kunnen gaan en te groeien.
Hij is ook onze:
♡ Coach: Hij bidt voor jou.
♡ Trainer: in en door Zijn Woord en Geest ontvangen we adviezen, inzicht, wijsheid om het beste resultaat te behalen.
♡ Fysiotherapeut: Hij heeft onze ziekten op Zich genomen waardoor wij genezing kunnen ontvangen.
♡ Materiaalman: Hij zorgt voor ons in onze omstandigheden en geeft wat daarin nodig is.
♡ Degene Die de weg baant: Hij ís de Weg, de Waarheid en het Leven!
En het wordt nog mooier: Hij is je gouden plak, met eerbied gesproken, want dat doet veel tekort aan Wie Hij werkelijk is, maar het zou ons doel, onze focus moeten zijn.

Ben je bereid te leven als Olympisch kampioen?
God wil ook ons, gebroken mensen, gebruiken om Zijn beeld te weerspiegelen, maar Hij vraagt bereidheid om te leven als Olympisch kampioen.
Zoals die presentator die door zijn manier van praten mij meeneemt in de spanning, het enthousiasme, de euforie, zo mogen wij spreken en doen over Jezus en zo ook supporter zijn voor anderen of als dat nodig is zelf support te ontvangen, hulp te bieden of te vragen, de weg te banen voor anderen of te laten banen voor jezelf wanneer dat nodig is. Niet omdat het één meer of minder is dan het ander, maar omdat we elkaar nodig hebben om de eindstreep te behalen.

Wij zijn meer dan overwinnaars.
Als mensen in de wereld al in staat zijn om zoveel toewijding te laten zien, hoeveel meer zouden wij dat kunnen door de opstandingskracht van Jezus Die door Zijn Geest in ons woont en waarvan de Bijbel zegt dat we meer dan overwinnaars zijn door Hem Die ons heeft liefgehad’ (Rom. 8:37). We zijn het al, maar om met volharding te blijven lopen zullen we bereid moeten zijn om alles af te leggen wat dat ene doel (Die Ene) in de weg staat en dat heeft te maken met overgave, onderwerpen aan en daar is vertrouwen voor nodig.

Kun jij wel een supporter gebruiken?
Kijk en luister dan ook mijn nieuwe video op het YouTubekanaal: @manna.moedermetGod
waarin ik je tips en uitleg geef hoe je kunt groeien in vertrouwen, zodat je met de juiste ‘adviezen’ weer verder kunt en mocht je vragen hebben of kun je persoonlijk support gebruiken? Laat gewoon even een berichtje achter via de mail, Whatsapp, op Instagram of YouTube.
We lopen samen deze wedstrijd en ik loop (of ren) graag een stukje met je mee.

Ik bid dat Hij supporters op je pad geeft of je de vrijmoedigheid hebt om support te vragen, zodat je geholpen kunt worden om de baan te repareren wanneer die beschadigd is geraakt of je aanmoedigen wanneer je het gevoel hebt op je laatste benen te lopen.

Ik wens je Gods zegen, Zijn rust en vrede toe voor vandaag en de toekomst.

Lieve groet,
Rianne

Ps: Ik geloof als Olympisch kampioen!?
Was het maar waar, maar gelukkig hebben we een geduldige Trainer en mogen we trainen tot dat ene moment:
de ‘gouden plak’ ontvangen, dat is Jezus en voor eeuwig met Hem verenigt worden.