‘Getrouwd zijn is de hemel niet’. Zo klinkt de titel van een boek dat Annemarie van Heijningen – Steenbergen schreef. We hoeven maar om ons heen te kijken om te ontdekken dat ze gelijk heeft. En misschien hoef jij, net als ik, als we eerlijk zijn zelfs niet verder te kijken dan jouw en mijn eigen huwelijk. En toch?
Jouw huwelijk: de hemel op aarde!?
Of laten we zeggen dat het af een toe een stukje mag zijn van de hemel op aarde. Dan ligt de lat tenminste niet zo hoog en kunnen we, dat hoop ik tenminste, zeggen dat dát ons dan af en toe misschien wel lukt. Maar wat zegt de Bijbel erover en hoe kan ik, hoe kunnen wij erin groeien? Je leest het in mijn nieuwe ‘Manna voor jou’ en o ja, voor ik het vergeet: vandaag heb ik iets voor je/jullie, zodat je ook daadwerkelijk kunt beginnen met groeien naar ‘Jouw huwelijk: de hemel op aarde!’ Dus lees snel verder.
We hoeven de Bijbel maar open te slaan op de eerste pagina en daar begint het al. In Gen. 1:27 staat: ‘En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen.’ Hierin wordt meteen al zichtbaar wat Gods plan is, de man en vrouw samen weerspiegelen Zijn evenbeeld. Dat is hoe God het bedoeld heeft. Zo was het plan in het begin. Hoe zag dat eruit? Dat lezen we in het volgende hoofdstuk vers 24, 25: ‘Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn. En zij waren beiden naakt, Adam en zijn vrouw, maar zij schaamden zich niet’.
Verlaat je vader en moeder.
Dat is logisch toch? Als je trouwt koop of huur je, in de meeste gevallen, samen een huis waarin jullie gaan wonen en daarmee ga je dus weg bij je vader en moeder. Toch gaat het dieper en daarom is het belangrijk een klein stukje context te begrijpen.
De man verlaat zijn vader en moeder om zich aan zijn vrouw te hechten. In de cultuur van de Bijbel was het gewoon dat wanneer een man en vrouw gingen trouwen, de vrouw haar huis en haar woonplaats verliet om de man en zijn familie te gaan wonen. Daarom wordt deze opdracht specifiek aan de man gegeven. Hij bleef wonen in de woonplaats, of zelfs in het huis van zijn familie en toch is de opdracht, maak je er los van. Niet meer wat je ouders je hebben meegeven, wat zij vinden of doen staat boven aan, maar samen met je vrouw vorm je nu een gezin. Een nieuwe eenheid. En dat betekent dus niet alleen fysiek je losmaken. Dat kost tijd en aandacht en het is belangrijk om hier samen een weg in te vinden. Dat gaat om simpele dingen, maar ook de diepere en ingewikkeldere dingen.
Enkele voorbeelden: van huis uit was ik gewend om op zaterdag tussen de middag warm te eten (nasi, spaghetti, bami o.i.d.) en in de avond aten we friet. Mijn man was gewend om tussen de middag friet te eten en ’s avonds aten ze brood. Al snel hadden we hier een ander idee over en zijn we tussen de middag brood gaan eten en in de avond friet. Maar ook dingen als, hoe vul je de zondag in, op welke manier bid je, wanneer lees je alleen en samen in de Bijbel. Zeker in de beginperiode merkte ik dat ik vaak keuzes maakte op basis van wat mijn ouders deden of zouden doen en wat zij ervan vonden.
Hans Groeneboer zegt dat het loskomen van je ouders te maken heeft met het veranderen van de voorrangsregels (wat al begint in de puberteit overigens). In het kader van het huwelijk betekent dit dat niet meer de loyaliteit naar je ouders voorrang heeft, maar zonder de verbinding te verliezen (wanneer dit tenminste op een goede manier verloopt) krijgt je man/vrouw nu voorrang. Zijn mening, zijn ideeën gaan zwaarder wegen en zo mag je samen op weg gaan, met vallen en opstaan.
Volledig naakt en toch zonder schaamte!
Dat is een volgende aanwijzing die we mee mogen nemen, zoals God het bedoelde. Misschien lees jij dit, net als ik lange tijd, vooral met de gedachte aan seksualiteit in je achterhoofd. Toch gaat dit veel dieper. Het volgt niet voor niets op vers 24. Het begint met een proces van ‘hechting’, waarbij het erom gaat dat je leert vertrouwd te raken met elkaar.
Te vertrouwen.
Vertrouwen te geven én te ontvangen.
Onvoorwaardelijk, het beste met de ander voorhebben.
Veilige hechting (bij baby’s) begint met één persoon (de moeder) en breidt zich uit naar vader, opa’s, oma’s, juffen, vrienden enz. om steeds weer terug te kunnen komen bij die ene persoon. Helaas hebben we allemaal wel ergens een deuk opgelopen in het hechten, in het vertrouwen in personen en zeker wanneer die hechting met je ouders niet (volledig) veilig is, vraagt dit ongelooflijk veel liefde en geduld om te groeien van wantrouwen naar vertrouwen. En dat vertrouwen gaat niet alleen om het lichamelijke. Naakt zijn is in de grondtaal zoiets als doorzichtig zijn. Helemaal open naar elkaar. Ook emotioneel. Leren delen wat je voelt, je onzekerheden, je kwaliteiten, je valkuilen, je teleurstellingen, je tekortkomingen, je verleden. Dat je man/vrouw je maatje mag worden en je mag leren kennen zoals je echt bent. Meer en meer zichtbaar worden voor de ander en je er niet voor hoeven schamen! Dat is toch haast onmogelijk? Dan komen we uit bij de kern, daar waar het in de eerste plaats om gaat!
‘Wij hebben lief, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad!’
Dat lezen we in 1 Joh. 4:19. Het is Zijn liefde voor jou, voor je man, die maakt dat we elkaar kunnen liefhebben.
Het antwoord op je leven, je huwelijk, je crisis, is: Jezus Christus, gestorven voor jou! Niet alleen om je zonden te vergeven, maar ook om de last van je zonden, je schuld en schaamte te nagelen aan het kruis, zodat je het los mag laten. Als we Hem tot onze bron maken en gaan ontdekken wat Hij voor jou, voor mij gedaan heeft, dan besef ik hoeveel liefde, genade en trouw ik elke keer weer ontvang. Niet omdat ik het verdiende, maar omdat Hij ervoor koos om van mij te houden! Als ik daar een beetje van mag beseffen, wie ben ik dan om dat niet te doen richting mijn man. Om hem liefde te geven, genade te tonen door telkens te vergeven en zijn tekortkomingen (of lees: mijn frustraties) niet steeds opnieuw hem voor de voeten te werpen, maar hem te dienen, te kiezen voor trouw, ook als ik het even of misschien al langere tijd niet voel, want zegt de Bijbel: ‘Een drievoudig snoer wordt niet spoedig verbroken’ (Pred. 4:12). De relatie van jou met je Hemelse Vader is de basis om te kunnen bouwen aan evenwichtige relaties. Is Hij het niet waard om geëerd te worden met en door je huwelijk?
Zijn liefde en trouw zichtbaar in en door jou heen, in jullie huwelijk.
Wat mij betreft kan ik nog wel uren verder schrijven (of praten) over het huwelijk en wat de Bijbel daarover allemaal nog meer te zeggen heeft. Over psychologische inzichten en wetenschappelijke onderzoeken die laten zien hoeveel invloed een gelukkig huwelijk heeft op jouw welzijn en op die van je man en kinderen. Over patronen die we allemaal hebben ontwikkeld en hoe die in de weg kunnen staan, zeker wanneer je ze niet ziet of begrijpt en hierover in gesprek gaat, maar daarvoor is deze ‘Manna voor jou’ niet bedoeld.
Ik wil je vooral graag aanmoedigen om tijd te maken voor elkaar, te investeren in je huwelijk en gezin. Niet omdat ik dat zo graag wil, maar vanwege Zijn verlangen om Zijn liefde en trouw zichtbaar te maken in en door jou heen, in jullie huwelijk, zelfs wanneer het ingewikkeld is of zelfs uitzichtloos lijkt. Omdat ik geloof en kan getuigen dat God alle dingen kan laten meewerken ten goede voor wie op Hem liefhebben (Rom. 8:28) en voor God niets onmogelijk is (Luk. 1:37)
Liefde is een werkwoord.
Zoals je zult begrijpen gaan deze processen niet vanzelf. Ze kosten tijd en energie, elke keer opnieuw, want zoals het leven veranderd, door ziekte, zorgen, het krijgen van kinderen, die vervolgens weer puber worden, veranderen ook jullie behoeften, patronen, tijdsbesteding. Het vraagt ruimte om er samen over in gesprek te gaan en te blijven, maar hoe doe je dat? Zeker als je van huis uit niet gewend bent om hierover te praten en je voornamelijk de ’traditionele’ rollenpatronen hebt meegekregen? Of als je nooit geleerd hebt dat ruzie maken er soms gewoon bij hoort, omdat je beiden niet volmaakt bent, laat staan dat je geleerd hebt hoe je dit op een constructieve manier op kunt lossen. En als jullie dit samen al niet geleerd hebben en kunnen oefenen en groeien, hoe ga je daarin dan een voorbeeld zijn voor je kinderen? En een thema als seksualiteit, dat hoort er gewoon bij, maar ervan mogen genieten en erover praten wat jij of je man fijn vindt, zodat je ook hierin elkaar mag dienen en God kunt eren? Dat is al helemaal een gedachte die je niet kent en zo ongemakkelijk om hier open over te zijn.
Herken je dit of enkele van deze gedachten?
Dan besef je dus, net als ik, liefde komt niet aanwaaien. Liefde is een werkwoord. En dat is nou precies waarmee ik jou/jullie op weg wil helpen. Om al deze thema’s en vragen niet langer uit de weg te gaan, maar tijd te maken hier niet alleen over te lezen of over te denken, maar echt samen over in gesprek te gaan, want ik geloof dat onze huwelijken bedoeld zijn als een stukje hemel op aarde! We kunnen en mogen Hem weerspiegelen wanneer we er samen voor kiezen tijd te nemen en ruimte te maken om te ontdekken wat God wil doen in jullie huwelijk, zelfs wanneer je al een gelukkig huwelijk mag hebben.
Zet de eerste stap om vervolgens samen verder te ontdekken, groeien en bijsturen.
Verlang jij, verlangen jullie wél naar:
♡ meer inzichten uit de Bijbel
♡ meer kennis en praktische handvatten en oefentijd om op een liefdevolle manier te communiceren
♡ groei in het liefhebben van elkaar en te ontdekken op welke manier jij dat het beste kunt doen voor je man zodat hij het ook kan ontvangen
♡ een Bijbelse kijk op seksualiteit en hoe jullie daarin mogen groeien en erover kunnen (leren) praten?
Neem dan een kijkje op mijn website om nog meer te lezen over de inhoud van ‘Liefde is een werkwoord’ en meld jullie aan en dan neem ik jullie mee op ontdekkingsreis die de liefde van je leven heet.
Lieve groet,
Rianne
Ps: wil je meer of een andere vorm van onderwijs of verdieping? Persoonlijk, samen of in jouw kerk? Neem dan even contact met me op, want zoals gezegd schrijf en spreek ik graag nog even verder over alles wat met God, huwelijk en gezin (opvoeding) te maken heeft. Dan gaan we samen kijken wat ik daarin voor je/jullie kan betekenen.
