Onze kinderen zijn buiten aan het spelen. De ene zit op de schommel en de andere is aan het springen op de trampoline. Ze spelen heerlijk, lachen en kletsen wat met elkaar. Wat kan ik daar van genieten. Tot ze besluiten samen op de trampoline te gaan. Ze maken de afspraak dat de ene een kunstje voor mag doen en de ander doet het na. Gaandeweg het spel komen er steeds meer regels bij en al snel voldoet de ene niet meer aan de verwachtingen van de ander. De stemmen gaan harder klinken, er wordt wat geduwd en getrokken en ik als moeder? Ik voel het al aankomen. Dit gaat niet lang meer duren voordat het mis gaat. Wat doe je dan? Als ik eerlijk ben is mijn eerste neiging (na al die jaren oefenen 😉 om te roepen dat ze moeten stoppen, maar ik weet dat het niet gaat helpen. Ga ik het dan ‘uit de hand’ laten lopen, zodat er een leermoment ontstaat. Een ‘conflict’ en dus ook hoe je daarmee om moet gaan? Herken je dat? Vandaag zien we een moeder die blijkbaar dezelfde neiging heeft. En zij heeft nog wel de volmaakte zoon! Hoe dat zit en wat de omstanders daarmee te maken hebben lees je in mijn ‘Manna voor jou’. 

Inmiddels zijn er vier discipelen en zijn we in Johannes 2:1-5 aanbeland. Ik schrijf, inmiddels, want de afgelopen dagen deelde ik op instagram mijn gedachtespinsels over het begin van Johannes. Het is de derde dag. Jezus is op een bruiloft met zijn discipelen, vier dus waarschijnlijk.

Voor zover we weten waren er nog geen wonderen en tekenen geweest, maar Zijn moeder wist wel Wie Hij was. De engel had het haar verteld. Zij had wel een wonder ‘gezien’, namelijk dat ze zwanger werd. Wat al een wonder op zich is, maar vooral omdat er geen man aan te pas was gekomen.

Moeder constateert een probleem.
Er is geen wijn meer en wat doet ze? Ze doet wat moeders doen (of ben ik de enige?) Ze trekt het naar zich toe en wil het oplossen, misschien wel omdat ze ook echt weet wat de oplossing is (zoals ik dat ook als moeder vaak weet toch?)
Hoe dan ook: ze gaat naar Jezus en wat zegt Hij: ‘Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn uur is nog niet gekomen.’

Klinkt als een puber zou je denken.
Het klinkt bijna bot, respectloos ook. Je zou haast denken dat het een puber is. Die fase waarin minder de regels van ouders gaan gelden, maar een eigen weg gevonden mag worden. Wellicht komt die gedachte in me op omdat wij in die fase beland zijn.
Het mooie en tegelijk inspirerende vind ik dat Zijn moeder zich niet uit het veld laat slaan. Ze reageert niet gefrustreerd, zet haar Zoon niet op Z’n plek dat Hij respectvoller mag praten tegen haar, gaat geen discussie aan of noem het machtsstrijd. Niks van dat alles!
Ze geeft Hem de ruimte. Ze geeft Hem vertrouwen dat Hij weet wat Hij moet doen, maar ze geeft ook advies!
Niet aan haar Zoon, maar aan de dienaars: ‘Wat Hij ook zegt: doe het!’

Het beste advies ooit!
Dat is het mooiste en beste advies. Voor mijzelf, maar ook om aan anderen te geven. Wat Hij ook zegt: Doe het!
Dat is hoe we kunnen leren wandelen in gerechtigheid (dat is de waarheid doen), in geloof en vertrouwen.

Volg Hem, zelfs al heb je nog vooroordelen (zie reel van gisteren).
Luister naar wat Hij zegt en doe het!

Nodig te weten wat Hij zegt.
Dan is het wel nodig om te weten wat Zijn wil is en daar kom je maar op één manier achter.
Tijd met Hem doorbrengen!
Net zoals ik dat in mijn huwelijk doe. Als ik wil weten wat mijn man nodig heeft, wat hij leuk en fijn vindt en wat niet, dan is het nodig om tijd met hem door te brengen. Op te merken wat fijn voor hem is, maar vooral ook vragen te stellen. Dingen bespreekbaar maken, mijn hart met hem delen en hem de ruimte geven om dat met mij te doen. Ook als daar dingen leven die ik lastig vind. Niet om elkaar dingen te verwijten, maar elkaar beter te leren begrijpen, rekening ermee kunnen leren houden en zo naar elkaar toe groeien.
In onze relatie met Jezus, met onze Hemelse Vader is dat niet anders.

Tijd is het kostbaarste bezit wat je hebt!
Wanneer je het voorbij laat gaan komt het niet meer terug. Je kunt het niet aanvullen of opnieuw bij verdienen.

Er zijn in ons leven momenten geweest waarop we duidelijk wisten welke keuzes we mochten maken. Welke richting God ons wees. Iemand zei eens: ‘Ik wou dat ik ook een briefje uit de hemel kreeg!’
Geloof me, dat is niet alleen voor speciale mensen! Wij hebben een brief uit de hemel, namelijk de Bijbel, ontvangen. Daarin openbaart God ons Zijn algemene wil voor de wereld, voor ons leven. Én we hebben de Heilige Geest ontvangen, Die ons leidt en ons Zijn specifieke wil voor ons persoonlijke leven en keuzes kan openbaren.

De vraag is: Wil je de brief lezen? De tijd nemen om te horen wat Hij zegt? Hem te leren kennen om te weten wat Zijn wil is?
En misschien belangrijker nog: ben je bereid om dat vervolgens ook te doen? Dat is het advies wat we vandaag kunnen leren! Wat Hij ook zegt: Doe het!

Als ik eerlijk ben vind ik dat niet zo makkelijk als het hier klinkt.
Ik geloof dat het zo werkt, maar vaak zit ik in de weg. Ik moet denken aan de maanden die vooraf gingen aan het opzeggen van mijn vaste baan. Al meerdere keren kwamen er Bijbelteksten en preken met ‘richtingaanwijzers’ en bevestigingen dat ik mijn baan op mocht zeggen. Toch deed ik niet. Wat als ik het niet goed versta? Wat als we het financieel niet redden? Wat als ik het wel wil, maar mijn man er niet achter staat? Hij kende mijn worsteling wel, maar dan ook echt die stap nemen…
Eigenlijk wil ik het dan ook ‘zeker’ weten en kan ik blijven dwalen in mijn onrust, mijn onzekerheid en het telkens opnieuw bij God brengen. Tot de conferentie.
Ergens diep van binnen wist ik al wel wat God van me vroeg, maar ik ging verwachtingsvol dat Hij dat weekend duidelijk zou spreken en dat gebeurde. Ik kan het niet helemaal meer vertellen, maar toen er werd gesproken over vertrouwen en dat God vraagt onze zekerheden los te laten wist ik het.
Dit was het laatste zetje. Ik wist wat ik moest doen, maar…. Er komt toch weer een maar. Ik ben nu wel bereid, maar ik ga mijn man niet overtuigen. Ik wil echt dat ook hij de keuze vanuit zijn hart kan maken, zodat we er beiden achter kunnen staan. Dus dat legde ik bij God neer. ‘Heer, u moet het doen. Ik wil Erik de tijd geven die hij nodig heeft, ook als dat betekent dat ik voorlopig nog moet blijven werken’. Eenmaal thuis deelde ik wel met Erik wat ik geloofde dat God had gezegd, maar ook dat hij het voor zichzelf mocht gaan ontdekken.
En wat ik helemaal niet had verwacht: de volgende ochtend in de kerk kwam God met een antwoord. Hij raakte Erik aan door de preek. Ik kon het niet geloven. Die dag heb ik wel drie keer gevraag of hij het wel zeker wist. Ja, hij wist het zeker. God heeft het pad in de zee gemaakt, wij staan aan de kant en wat wij zelf moeten doen is de stap zetten. Het pad gaan gebruiken.
Zo stond ik de volgende ochtend bij de directeur om mijn baan op te zeggen…

Hoeveel mag het je kosten?
We hebben de brief ontvangen en de Heilige Geest, maar dat betekent niet dat het altijd vanzelf gaat. Het kost tijd, ruimte nemen om vragen te stellen, te zoeken, te wachten ook. Telkens weer dat wachten… Pff! Het vraagt om volharding en overgave en toch?
Wat Hij ook zegt: Doe het!
Want Hij houdt van jou met een liefde die we vaak niet kunnen begrijpen of bevatten.
Hij kent jou zoals jij jezelf nooit zult kennen.
Hij heeft een plan voor je leven en heeft het beste met je voor.
Zijn regels, Zijn principes komen voort uit Zijn hart dat gevuld is met volmaakte liefde en allesomvattende genade!

Durf je er op te vertrouwen? Wil je er op leren vertrouwen?
Dat begint met een verlangen, een keuze om je toe te wijden aan Hem. En weet wat je het mooie is?
Vaak heb ik dat verlangen niet, maar de Bijbel leert mij in Fil. 2:13: ‘want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen’.
Heb ik het verlangen niet, maar wil ik wel verlangen, dan mag ik komen. Hem ontmoeten! Zoals de discipelen dat deden (zie voorgaande reels). Ze wisten nog niet Wie Hij was, wat Zijn wil was en hoe ze dan precies met Hem zouden ‘moeten’ leven, maar ze gingen eenvoudig in op de uitnodiging: Volg Mij!

Neem jij de uitnodiging aan?
Of het nu voor het eerst is of dat je verlangt naar een vernieuwde toewijding om te leren leven in vertrouwen met Jezus, leg het voor Hem neer:
‘Papa, Vader, dank U wel dat U Zich Vader noemt. Dat ik Uw kind mag zijn, Uw geliefde dochter. Dank U wel dat U in Uw woord zegt dat U het in mij werkt, zowel het willen als het werken. Maak een (nieuw) verlangen in mij los om me te verdiepen in Uw Woord en dat niet alleen, maar vul me ook met moed om te doen wat Uw woord me zegt. Zelfs als dit indruist tegen mijn wil, mijn gemaakte keuzes in mijn leven. Openbaar Uzelf en vul mij met Uw rust en vrede in het vertrouwen dat U van mij houdt en dat U het allerbeste weet wat goed is voor mij. Herinner mij er telkens aan dat U God bent en ik niet. Doe Uw wil in mij en help me U te volgen. In de machtige naam van Jezus. Amen’.

Gods zegen voor jou vandaag.

Lieve groet,
Rianne

Ps 1: wil je weten hoe de dienaars omgaan met dit advies? Volg me op instagram want deze inspiratiebrief wordt anders veel te lang 😉
Ps 2: heeft iets je geraakt en wil je er over door praten, heb je vragen of loop je tegen aan? Laat het me weten (dat kan eenvoudig door deze mail te beantwoorden) en ik denk en bid graag met en voor je mee!

Christelijke hulpverlening, coaching, moeders, Bijbelse inspiratie, relatietherapie, huwelijkscursus, huwelijkscoach, christencoach, Christelijke relatietherapie, Bommelerwaard, Zaltbommel, Kerkwijk